Dat we leven wordt vaak als een vanzelfsprekendheid gezien. Zeker als we jong zijn. Zo vanzelfsprekend is het echter niet (altijd). We worden ouder, worden wellicht ziek. Meestal betekent dit dat we onze prioriteiten bijstellen. We vragen ons explicieter af: wat wil ik het liefste doen? Wat is voor mij echt belangrijk?
Met andere woorden: we nemen net weer wat stelliger regie op ons leven. En wat is nu het opvallende? Juist in deze situaties, als we een (groter) beroep (moeten) doen op ondersteunende instanties, dan wordt het ingewikkelder om regie te hebben en te houden op ons eigen leven.
We moeten nog steeds behoorlijk wat moeite doen om direct toegang te krijgen tot ons eigen dossier. Vaak hebben we te maken met meer dossiers, bij verschillende organisaties. Dat maakt het er niet makkelijker op. Kortom, we moeten onszelf nu nog steeds extra inspannen om onze eigen gegevens te kunnen bekijken, laat staan 'meenemen'.
Maar gelukkig is er hoop. Want we hebben nu de Medmij ontwikkelingen. En met Medmij hebben we ook zicht op het dagelijks kunnen gaan gebruiken van onze eigen persoonlijke gezondheidsomgeving. En die omgeving werkt dan naadloos samen met allerlei dossiers van ondermeer artsen, ziekenhuizen, verpleeghuizen. Gegevens worden veilig en moeiteloos uitgewisseld, over en weer.
Wat een fantastische stappen zijn hiermee mogelijk, vanuit allerlei perspectieven. Voor mij is het belangrijkste hierbij dat we dan makkelijker regie kunnen nemen.
Ik ben er zo blij mee, jullie ook?
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
/1x.jpeg?auto=webp)
/1x.jpeg?auto=webp)
/1x.jpeg?auto=webp)
/1x.jpeg?auto=webp)
/1x.jpeg?auto=webp)
/1x.jpeg?auto=webp)