10%

Het zou toch zo mooi zijn

Een ooievaarspaar, broedend op ons nest

By Ilona Pullens

April 9^th, 2018

Een ooievaarsnest. Elke keer als ik er eentje zie, ga ik glimmen en word ik blij.

De gedachte alleen al, aan die mooie zwevende elegante vogel, de ooievaar. Indrukwekkend als ie staat. Imponerend als ie zweeft.

Vijf jaar geleden hebben we een nest geplaatst. Tot op heden alleen een enkele keer bezocht door een reizende ooievaar, of krijsende ganzen.

Een ooievaarsnest met broedend paar. Het zou toch zo mooi zijn

Maar dan, dinsdag 20 maart 2018: een ooievaar op ons nest. Zou die door 'de neppers' in het weiland dan toch aangetrokken worden? Het lijkt er op. Elke volgende dag is hij er weer, al is het soms maar even. Wij gaan er maar vanuit dat dit een hij is. Komt niet vaak het mannetje eerst de kust verkennen?

Woensdag 4 april 2018: een voorzichtig hoera. Een tweede ooievaar er bij. Hemeltje lief, zou het wat gaan worden? Door de verhalen van Gerrit Jansen in de Gelderlander en zijn mooie boekje, worden wij waar mogelijk nog enthousiaster. Ook de verhalen van mijn schoonvader, die destijds zelf 2 ooievaars groot bracht, wakkeren ons enthousiasme aan. Maar we durven nog niet zeker te zijn, de spanning stijgt.

Elke dag foto’s maken. Elke avond, nacht en ochtend weer blij als ons paartje er is. Elke dag een stapje dichter bij: gaan ze dan echt op dit nest blijven?

En niet alleen wij, ook andere omwonenden, wandelaars, natuurgenieters, velen volgen het verliefde stel op de voet. Het is tot nu toe al een wonderschone ervaring.

En wat vinden zij elkaar leuk

Het is prachtig om elke dag de perikelen van ons paar te kunnen volgen. Nog steeds zijn we er niet zeker van of zij blijven. Maar omdat wij nu al zo blij zijn met deze periode en bijbehorende voorpret, deel ik deze mooie taferelen graag. Hopelijk kan ik de komende tijd meer vertellen over ons paar en hun activiteiten.